Onlangs had ik via een w&s-bureau een sollicitant op bezoek. Zowel hij en ik waren enthousiast over een toekomstige samenwerking. Vreemd genoeg werd ik de volgende dag gebeld door de headhunter met de mededeling dat een tweede gesprek er helaas in inzat omdat de kandidaat toch voor een andere partij had gekozen. De beteffende headhunter was erg verbaasd over deze ontwikkeling. Toen ik later op de dag de kandidaat belde om te vragen waarop het afgeketst was (ik leer er graag van), gaf hij aan dat de headhunter hierin doorslaggevend was geweest. Hij had aangedrongen om snel een keuze te maken. Hoewel hij een voorkeur had voor ons bedrijf, heeft hij het “advies” van de headhunter gevolgd. Onze beloning had ook beter geweest, maar ik heb de kans niet gehad om hem een aanbieding te doen. Kennelijk had de headhunter te veel belang bij het snel “wegzetten” van deze kandidaat.
Volgens een onderzoek van Talentdesk blijken werkzoekenden er ook genoeg van te krijgen:
Werkzoekenden ontevreden over headhunters
De headhunter is uit de gratie bij werkzoekenden. Drie op de vijf kandidaten zijn ontevreden over de werkzaamheden van werving- en selectiebureaus. Dit blijkt uit onderzoek van het werving- en selectiebureau Talentdesk onder 895 hoger opgeleide Nederlandse werknemers.Bijna zeven op de tien ondervraagden denken dat de bureaus de eigen beloning bij een bemiddeling belangrijker vinden dan de persoonlijke ontwikkeling van de kandidaat. Volgens 40 procent hebben de bureaus weinig tot matige kennis van het vakgebied waarin de werknemer actief is.
De meerderheid van de bureaus (56 procent) werkt volgens de ondervraagden te veel vanuit het perspectief van de werkgever. De motieven van een kandidaat voor een nieuwe stap in zijn carrière spelen bij sollicitatiegesprekken een ondergeschikte rol.
Update: het onderzoek van Intelligence Group onderstreept deze uitkomst. (via Personeelsnet)
