Dit artikel is verplaatst naar: HR/IT consultancy & projectmanagement blog.

In het januarinummer van Psychologiemagazine trof ik een artikel met de titel “Bent u een leidinggevende?”.

Nicole Eggermont en Tieneke Dijkstra geven in het artikel  aan dat een leidinggevende functie niet voor iedereen is weggelegd. Niet zozeer omdat leidinggeven in je genen moet zitten, maar omdat het werk je wel moet aanspreken. Je levert ook het nodige in op het moment dat je een leidinggevende functie aanvaart.

De vragen die je jezelf zou moeten stellen:
1. Hoe onafhankelijk wil ik zijn?
Nicole:

Het succes van managers wordt afgemeten aan het succes van hun medewerkers. Uw rol als leidinggevende bestaat er dus vooral uit anderen te faciliteren, en dan maar hopen dat ze goed werk afleveren. Soms zult u genoegen moeten nemen met een zesje. Daar moet u tegen kunnen.

Tieneke:

Voor een vak gelden doorgaans allerlei professionele standaards, maar voor een manager kunnen de standaards van de ene op de andere veranderen. Als de wind aan de top uit een andere hoek gaat waaien, zult u moeten meebuigen. Kunt u dat? En ondertussen rustig wachten op het goede moment om terug te veren? U moet daar zelfs enig plezier aan beleven.

2. Kan ik de inhoud loslaten?
Nicole:

Ook als het om een leuke klus gaat. Juist die gunt een goede leidinggevende namelijk aan zijn medewerkers.

Tieneke:

U moet uw bevrediging dus ontlenen aan het feit dat u anderen helpt te stralen in uw oude vak. Leidinggeven bestaat vooral uit mensen helpen zichzelf te ontwikkelen. En wie daar geen lol aan beleeft, zal de inhoud blijven missen.

3. Verdraag ik de eenzaamheid?
Nicole:

U kunt wel denken dat u er nog helemaal bij hoort, uw medewerkers denken daar echt anders over. Als het er op aankomt, bent u immers degene die beslissingen moet nemen en eventuele harde maatregelen van de top doorvoert. Vooral beginnend leidinggevenden komen zo makkelijk in een sandwichpositie terecht.

4. Ben ik optimistisch genoeg?
Nicole:

Een leidinggevende moet meer in mogelijkheden dan in problemen denken. Als “gewoon” teamlid kun je het je permitteren vooral naar de beperkingen te kijken, maar wie hoger op wil, moet oplossingsgericht kunnen denken.

5. Heb ik een helder zelfbeeld?
Zelfkennis is uiteindelijk toch wel de allerbelangrijkste voorwaarde voor een leidinggevende functie.

Nicole:

U bent immers zelf het instrument dat anderen moet motiveren. Stelt u zichzelf na afloop van een project regelmatig de vraag “hoe heb ik dit gedaan” -en dan niet alleen inhoudelijk?

Ik heb mezelf deze vragen ook gesteld. De afhankelijkheid van de prestaties van de medewerkers is natuurlijk niet prettig als er eens een “zesje” uitrolt. Een kwestie van scherp blijven op mogelijkheden voor verbeteringen. Als er dan een “acht” of “negen” uitrolt, is het geweldig!

Het loslaten van de inhoud kan me niet snel genoeg gaan. Wat dat betreft zijn m’n medewerkers me juist nog te veel als “een van hen” en blijven zij nog wat te veel een beroep doen op mijn inhoudelijke kennis. Die “eenzaamheid” herken ik dan ook niet zozeer. De sandwichpositie die aangehaald wordt, herken ik wel tot op zekere hoogte nu ik mijn bedrijf verkocht heb, maar daar nog steeds een managementfunctie bekleed.

Denken in mogelijkheden, oplossingen en een helder zelfbeeld: dat zijn dingen die bij mij horen. Volgens mij ben ik voor de test geslaagd! Hoe gaat jou het af?

Op Sync.nl kwam ik in een bericht tegen over een uitspraak van Robert Hare, een deskundige op het gebied van de psychopathologie:

Hare omschrijft psychopaten als charmant, manipulatief en intimiderend. Ze zijn gewetenloos en doen waar zij zin in hebben. <…> Volgens Hare komt deze typering overeen met het gedrag van veel topmanagers.

Ik voel me niet aangesproken. Ik ben niet charmant…